Skrzywienie penisa

Choroba Peyroniego to stan, w którym wewnętrzna tkanka penisa zamienia się w tkankę bliznowatą i penis wyraźnie się skrzywią w dowolną stronę. W przeciwieństwie do spodziectwa, które jest wadą wrodzoną, choroba Peyroniego pojawia się w dorosłym życiu.

Po raz pierwszy opisana w XVIII wieku, choroba ta zwykle wywołana jest formowaniem się twardej płytki po jednej stronie penisa. Ponieważ ta tkanka bliznowata jest twarda i nieelastyczna, powoduje pochylenie penisa w stanie erekcji. Przypadłość ta występuje również w innych postaciach: zgodnie z autorami książki „Seks. Przewodnik mężczyzny” (wyd. Rodale Press, Inc.), penis może być twardy u podstawy, ale miękki na szczycie lub też cienki pośrodku, jakby założono na niego niewidzialną opaskę. Schorzenie może również pojawić się nadzwyczaj szybko – mężczyzna budzi się rano ze skrzywioną erekcją.

Przyczyną choroby Peyroniego są najprawdopodobniej urazy ścian jam wewnętrznych penisa, wskutek których formuje się tkanka bliznowata. Jest ona nieelastyczna i twarda, powodując pochylenie penisa. Szacuje się, że przypadłość ta dotyka około 1% mężczyzn. Czasem problem jest niewielki, a mężczyzna może dalej cieszyć się seksem, jednak prawdziwe problem pojawiają się wtedy, gdy skrzywienie jest na tyle duże, że uniemożliwia odbycie stosunku. Chciałbym podkreślić tutaj, że to coś zupełnie innego od normalnego skrzywienia penisa, które zdarza się bardzo często i jest wrodzone. Z tego zdjęcia widać wyraźnie, że rozmawiamy o zupełnie innej kwestii:

Choroba Peyroniego to nie to samo, co struna (zobacz: informacje na temat spodziectwa), gdzie penis pochyla się na czubku wskutek wady wzrodzonej, polegającej na skróceniu się cewki moczowej w stosunku do penisa. Jednak problem jest równie poważny, a mężczyźni mogą mieć z jego powodu poważne problemy psychologiczne. Ponadto pojawiają się często problemy z seksem. W niektórych przypadkach problem sam znika, w innych wymagane jest leczenie. Możliwości leczenia w tym przypadku są ograniczone, ale ciągły rozwój medycyny powoduje, że warto zasięgnąć najnowszych informacji u urologa. Są również pewne procedury chirurgiczne, które mogą pomóc w najcięższych przypadkach.